CO NASZ ANIOŁ ROBI DLA NAS? 

- "Anioł pragnie dzielić się z nami swą radością, szczęściem, miłością, szepce nam do ucha dobre rady, pełne miłości i mądrości. Anioł nie potrafi ingerować w naszą wolną wolę, lecz działa w sferze naszych wspomnień, przypominając nam wyraźnie o czymś, co powinniśmy zrobić lub też ostrzegając przed czymś. Życzliwie wpływa na naszą wyobraźnię i motywy postępowania, przekonując nas, namawiając do zwalczania naszej słabości oraz złych skłonności. To on natchnie nas czasami wspaniałymi ideałami i zachęca do nowego, większego wysiłku. Złości się, gdy źle postępujemy. Anioł jest zawsze czujny i gotowy do obrony przed demonami."

Kolekcja Medalików poświęconych Aniołom

"Anioły udzielają nam pomocy w najważniejszych chwilach życia. Ogromna większość mężczyzn i kobiet jest powołana do stanu małżeńskiego. Nie ma dla nich nic ważniejszego niż udane małżeństwo; nic innego nie rujnuje i nie rozbija ich życia tak, jak nieszczęśliwy związek małżeński. W tym wypadku anioł jeszcze bardziej niż rodzice stara się o zapewnienie tej wielkiej łaski." (na podstawie "Wszystko o aniołach" P. O'Sullivana, O.P.,EXTER Sp. z o.o., 1993r.)

JAK WYGLĄDA ANIELSKA HIERARCHIA? 

Trudno policzyć, ile jest aniołów. Mówi się o nich jak o armiach, legionach, zastępach. Ich liczba sięga od skromnych stu tysięcy do czterdziestu dziewięciu milionów w żydowskiej kabale. Zgodnie z jednym obliczaniem istnieje czterysta dziewięćdziesiąt sześć tysięcy aniołów, podzielonych na siedem dywizji. Święty Augustyn sądził, że anioły "rozmnażają się jak muchy". Nic więc w tym dziwnego, że były one podzielone wedle hierarchii tak ścisłej, jak hierarchia feudalnych panów. Jedyny problem tkwił w tym, że istniał więcej niż jeden pomysł co do sposobu, w jaki ta hierarchia działa, tak więc samo porządkowanie aniołów wedle stopni było kwestionowane aż do czasu, kiedy św. Tomasz przedstawił swoje wykłady, a siedemdziesiąt lat później, około 1320r., florencki polityk i poeta Dante Alighieri opublikował "Boską Komedię" z ostatecznym uporządkowaniem wszystkich stworzeń złych i dobrych. Te dwa teksty ustaliły hierarchię aniołów raz na zawsze. Obaj autorzy przyjęli porządek zaproponowany około 500 r. n.e. przez Dionizego (znany tez jako Psedo-Dionizy albo Psedo-Areopagita):

SERAFINY, (hebr. seraphim -dosł. płomienni, ogniści) najwyższa klasa, istoty sześcioskrzydłe (Wg Izajasza: Iz 6, 2-3 mają po trzy pary skrzydeł-dwoma zakrywają twarz, dwoma okrywają swe nogi, za pomocą dwóch latają), które, według chrześcijańskich komentatorów Biblii, były ognistymi Aniołami z najwyższego na tej drabinie chóru anielskiego, zwanymi także Aniołami miłości. Otaczają Tron Chwały nieprzerwanie śpiewając Trisagion (Święty, Święty, Święty). Odznaczają się stałym i wiecznym pociągiem do rzeczy boskich. Według słowiańskiej księgi Henocha mają po cztery oblicza. Są Aniołami miłości, światłości i ognia.

CHERUBINY, hebr. kerub, l.mn.-kerubim) lub Cheruby - wg Pseudo Dionizego nazwa Cherubinów oznacza dar poznania i uwielbiania Boga. Symbolizują dobroć i potęgę Boga. W S.T. (Rdz. 3, 24) strzegą one z ognistymi mieczami drogi do Drzewa Życia i Edenu. W Księdze Ezechiela (1, 4-35; 10, 1-22) mają po cztery twarze i cztery skrzydła. Anioły pozbawione formy. Duchy ognia, światła i wody. Są strażnikami stałych gwiazd, niebiańskimi kronikarzami, dawcami wiedzy. Główni rządzący to Ofaniel, Rikbiel, Zofiel i (przed swym upadkiem) Szatan (Samael). Otaczają Trony; duchy opiekuńcze, istoty biblijne przedstawiane zazwyczaj z wielkimi skrzydłami, ludzką głową i zwierzęcym ciałem (w sztuce przedstawiane są także Cherubiny uosabiane z pucołowatym dzieckiem ze skrzydełkami), oraz TRONY będące Rydwanem Boga. W Talmudzie cherubiny są porównywane do kół, zwanych także ofanim.

TRONY, przynoszą nam sprawiedliwość Boga. Czasami znane są Kołami, a w żydowskie kabale to RYDWANY lub MERKAWA. Okultystyczna księga Zohar umieszcza koła ponad Serafinami, ale inne źródła traktują je jako cherubiny, cała rzecz wydaje się mocno zagmatwana. Rządzącym księciem jest Orifiel albo Zabkiel, albo Zafiel.

PANOWANIA ( ZWIERZCHNOŚCI - kyriotetes) regulują obowiązki. Przez nie manifestuje się Majestat Boga. Dzierżą globus lub berło jako oznakę autorytetu, w nauce hebrajskiej ich wódz nazywa się Haszmal lub Zadkiel.

CNOTY (exousiai) czynią cuda na ziemi. Obdarzają wdziękiem i męstwem.

POTĘGI lub WŁADZE (Potestates, Potentates) powstrzymują wysiłki demonów, które chcą zniszczyć świat, albo też stoją na ich czele. Wedle św. Pawła same są złem. Ertos, Sammael, Kamael (zależnie od źródła) jest wodzem Władz.

ZWIERZCHNICTWA ochraniają religię. U Miltona Nishroch jest "z książąt najpierwszy", inni zaś, zgodnie z różnymi źródłami, zwani są Raquel, Anael i Kerwiel.



ARCHANIOŁY i ANIOŁY są opiekunami ludzi i wszystkich rzeczy materialnych.


Archanioły :

- Metatron
- Michał jest uważany za największego ze wszystkich aniołów w żydowskich, chrześcijańskich i mahometańskich religiach.
- Gabriel
- Rafel
- Uriel


ARCHANIOŁ MICHAŁ

"Oznaczam sprawiedliwość i prawdę. Żyję uczciwością"

Imię Michał oznacza z Izraelskiego "Podobnego Bogu". On jest Archaniołem, którego przyzywamy w naszej walce przeciw negatywnościom. Pomaga odnaleźć wewnętrzne światło. Historycznie jest obrońcą zarówno Izraela, jak i kościoła katolickiego. Jest patronem policjantów, żołnierzy i małych dzieci, a także opiekuje się pielgrzymami i obcymi ludźmi. Archanioł Michał jest ognistym wojownikiem, Księciem Niebiańskiej Armii, która walczy w imię prawa i sprawiedliwości. Daje wsparcie wszystkim, którzy znajdują się w strasznym ucisku. Michał jest też dawcą cierpliwości i szczęścia.

Jest kojarzony z elementem ognia, który symbolizuje spalanie rzeczy tymczasowych i przejściowych, dzięki czemu tylko czyste wewnętrzne światło może oświetlać nam drogę. Jest nazywany życzliwym Aniołem Śmierci, ponieważ przynosi nam oswobodzenie i nieśmiertelność. Jest Aniołem Końcowego Rachunku i Ważącym Ludzkie Dusze.

Michał jest uważany za największego ze wszystkich aniołów w żydowskich, chrześcijańskich i mahometańskich religiach. On jest postrzegany różnie, jako Posiadacz Kluczy do Nieba i Szef Archaniołów, Książę Obecności, Anioł Żalu, Prawości, Litości i Uświęcenia Duszy, Anielski Książę Izraela, Stróż Jakuba, i anioł Gorejącego Krzewu. Jest niezmordowanym mistrzem dobroci i zawsze pomaga podnieść się pokonanym. Michał stosuje reguły samotnego wojownika; zawsze jest skłonny pomóc załagodzić konflikt i rozwiązać kłopot.

Możemy modlić do Michała, aby pomógł nam uporać się z naszymi negatywnościami. Kiedykolwiek zostajemy wystawieni na próbę, może pomagać nam, dodając wytrzymałości i podnosząc naszego ducha ku piękniejszej wizji życia. Michał istnieje, aby kierować i chronić nas przed niesprawiedliwością oraz pomagać nam w otwieraniu się do tego, co jest wieczne i trwałe. Możemy prosić go o pomoc w jakimkolwiek trudnym położeniu, gdzie czujemy się zasypani problemami lub osamotnieni potrzebujemy oparcia.

Chrześcijaństwo i judaizm

Aniołowie często występują w Starym Testamencie (np. Rdz 3, 24; księgi prorockie). Biblia nie mówi jednak wiele o naturze i rodzajach tych bytów. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w pismach kabalistycznych oraz w apokryfach. Chrześcijaństwo przejęło wiarę w anioły z judaizmu. W pierwszych wiekach wśród Ojców Kościoła istniały pewne spory co do natury tych bytów. Np. Grzegorz z Nazjanzu, Jan z Damaszku czy Bazyli Wielki wyobrażali anioły jako istoty eteryczno-ogniste. Jeszcze na Soborze Nicejskim II w 787 przypisywano im subtelne ciała. Ostatecznie kwestię tę rozstrzygnął św. Augustyn:
„
Anioł oznacza funkcję, nie naturę. Pytasz jak się nazywa ta natura? – Duch. Pytasz o funkcję? – Anioł. Przez to czym jest, jest duchem, a przez to co wypełnia, jest aniołem. ”
— św. Augustyn, Enarratio in Psalmos


Islam

Anioły pełnią również ważną rolę w islamie. Wiara w nie stanowi element dogmatyki tej religii. W islamie twierdzi się, że anioły zostały stworzone przez Boga ze światła, przebywają w niebie i głównym ich zadaniem jest służba dla swego stwórcy. Pełnią także funkcję posłańców, chronią ludzi oraz spisują wszystkie ich uczynki. Koran został podyktowany Mahometowi przez anioła Dżibrila. W teologii islamu wymienia się przede wszystkim Dżibrila, Malika (strażnika ogni piekielnych), Izra'ila (anioła śmierci), Nakira i Munkara, Haruta i Maruta, Mika'ila i Azrafaela. Jedyny anioł, który odmówił Bogu posłuszeństwa to Iblis, zwany też szatanem.

źródło : wikipedia